5 Aralık 2013 Perşembe

Hayattaki küçük mutluluklar

sabah ekmek almaya gitmişsindir. 2 ekmek 1 simit der beklersin. o sırada önünde tezgah hizasında bir minik de 2 ekmek der. senden önce gelmiş olmasına rağmen önce sana uzatırlar ekmekleri. sen de çocuğa verirsin ekmekleri. çocuk gülümseyerek sağol abi der, çıkar gider...

aynı gün..dvd'sine sahip olmak için bir anda içime acayip bir hevesin düştüğü, bir sürü kitabevinin internet sitesinden bakıp, tabii ki olmadığını da görünce, "imkanı yok bulamam bu filmi, nereden bulayım, mümkün değil ya, amazon'dan mı getirteceğim şimdi bunu, ohhooo" dediğim günden sadece bir iki saat sonra, zafer plaza d&r'da, dvd standları arasında, malum aradığım film nasılsa yok, öylesine ümitsiz ve de beklentisizce dolaşırken, o asla bulamam dediğim "(before sunrise 1995) "i orada, tam karşımda görmem. ve gözlerime inanmakla inanamamak arasında, "aa, gelmiş, yaşasın ya, gelmiş o işte" diye, dvd'ye neredeyse sarılacak halde, sesli sesli mağazanın ortasında sevinmem. afferim ya zafer plaza d&r, beklemezdim bu kadarını sizden. hadi bakem, şimdi bi zahmet bi de la bamba 1987 patlatıverin, bi daha ki size uğrayışıma, onu da arıyorum bak ne zamandır.

acayip mutlu oldum ya bugün. başka şey geçireymişim bugün içimden bu filmi bulabilmek yerine, tutacağı varmış herhalde, tüh be, nereden bileceğidim. keşke dileydim şöyle bol malzemelei kumpir vya izmir kumru üstelik bugünün bitmesine daha 2 saat varken :) aha da diledim işte, yersem ne mutlu:D (bekliyorrum ısmarlamanızı he)